نوشته‌ها

فیبر

رژیم غذایی پرفیبر موجب کاهش خطر سرطان ریه می شود

طبق نتایج یک مطالعه جدید، ریسک سرطان ریه با مصرف رژیم غذایی سرشار از فیبر و ماست قابل کاهش است.

در حال حاضر فواید رژیم غذایی سرشار از فیبر و ماست برای بیماری قلبی عروقی و سرطان دستگاه گوارش به اثبات رسیده است. یافته های جدید مربوط به بررسی داده های بدست آمده از مطالعات شامل ۱.۴ میلیون شرکت کننده در امریکا، اروپا و اسیا نشان می دهد این رژیم غذایی از سرطان ریه هم پیشگیری می کند.

شرکت کنندگان در این مطالعه از لحاظ مصرف میزان فیبر و ماست به ۵ گروه تقسیم شدند.

افرادی که بیشترین مصرف ماست و فیبر را داشتند در مقایسه با شرکت کنندگانی که اصلا ماست مصرف نمی کردند و میزان فیبر مصرفی شان حداقل بود، ۳۳ درصد کمتر با ریسک ابتلا به سرطان ریه روبرو بودند.

«شیائو اوو شو»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه واندربیلت آمریکا، در این باره می گوید: «این فواید سلامت ناشی از خواص پری بیوتیک (غذای غیرقابل هضم که موجب رشد میکروارگانیزم های مفید در روده ها می شود) و پروبیوتیک ها است. این خواص ممکن است به صورت مستقل یا به صورت همزمان موجب تنظیم میکروبیوم های روده به شیوه ای مفید شوند.

آسپرین می‌تواند از ریه‌ها در برابر هوای آلوده محافظت کند

پژوهشگران آمریکایی در بررسی جدید خود دریافتند که آسپرین می‌تواند از ریه‌ها در برابر آلودگی هوا محافظت کند.

به نقل از گیزمودو، پژوهش جدید “دانشگاه کلمبیا”(Columbia University) نشان می‌دهد که آسپرین می‌تواند کاربردهایی فراتر از تسکین سردرد داشته باشد. یافته‌های پژوهش، حاکی از این هستند که آسپرین می‌تواند از ریه‌ها در برابر آلودگی هوا حفظ کند.

آلودگی هوا می‌تواند از راه‌های متفاوتی هم در کوتاه مدت و هم در بلند مدت به بدن آسیب برساند. یکی از این راه‌ها، آسیب رساندن به سلول‌های ریه و ملتهب کردن آنها است؛ در نتیجه شاید آسپرین و دیگر “داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی”(NSAIDs) بتوانند در چنین شرایطی، اثر محافظتی داشته باشند.

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، از پرکاربردترین داروهای پزشکی هستند که برای کاهش التهاب، درد و تب مورد استفاده قرار می‌گیرند. دوز بالای این داروها می‌تواند اثرات ضدالتهابی داشته باشد. ناپروکسن، آسپرین و ایبوپروفن از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی به شمار می‌روند.

پژوهش‌ دیگری نیز نشان می‌دهد که استفاده روزانه از آسپرین می‌تواند به کاهش و تسکین “بیماری مزمن انسدادی ریه”(COPD) منجر شود. بیماری مزمن انسدادی ریه، نوعی بیماری ریوی است که در اثر التهاب مزمن ایجاد می‌شود. عامل اصلی بروز این بیماری، وجود آلاینده‌هایی مانند دود تنباکو است.

پژوهشگران برای پاسخ به این سوال که آیا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی می‌توانند اثرات آلودگی هوا را بر ریه‌ها کاهش دهند، داده‌های مربوط به پژوهشی که روی کهنه‌سربازان در حال انجام شدن بود، مورد بررسی قرار دادند. آنها با کمک این پژوهش توانستند ریه داوطلبانی که در یک ماه گذشته، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مصرف کرده بودند، با کسانی که در معرض آلودگی هوا نبودند، مقایسه کنند. پژوهشگران، داده‌های گردآوری شده بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۲ را بررسی کردند. این داده‌ها، مربوط به ۱۰۰۰ داوطلب با میانگین سنی ۷۲ بود.

همان‌گونه که انتظار می‌رفت، ریه داوطلبانی که در معرض میزان بالاتری از آلودگی هوا قرار گرفته بودند، عملکرد ضعیف‌تری داشت اما عملکرد ریه کسانی که داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مصرف کرده بودند، به اندازه ریه داوطلبان گروه نخست ضعیف نبود. پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که ریه داوطلبان گروه دوم، تقریبا نیمی از تاثیر آلودگی هوا را پذیرفته بود. این اثر محافظتی، به سن داوطلبان، سابقه آنها در مصرف سیگار و همچنین شاخص توده بدنی بستگی دارد.

“ژو گائو”(Xu Gao)، دانشمند دانشگاه کلمبیا و نویسنده ارشد این پژوهش گفت: یافته‌های ما نشان می‌دهند که آسپرین و دیگر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی می‌توانند از ریه‌ها در برابر آلودگی هوا محافظت کنند. با وجود تایید این نتایج، هنوز هم دوری از فضاهایی که در معرض آلودگی هوا قرار دارند، توصیه می‌شود زیرا آلودگی هوا می‌تواند عاملی برای بروز بیماری‌های جدی از جمله سرطان و بیماری‌های قلبی- عروقی باشد.

به رغم وجود نتایج به دست آمده، چنین پژوهش‌هایی به خاطر داشتن برخی محدودیت‌ها، نمی‌توانند ایده گائو و گروهش را تایید کنند. برای مثال، میزان دوز آسپرین و زمان‌بندی مصرف آن، به طور کامل مشخص نیست. از سوی دیگر، بیماران این پژوهش فقط آسپرین مصرف کرده‌اند و دیگر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مورد استفاده آنها نبوده است؛ در نتیجه مقیاس نمونه‌های این آزمایش، بسیار کوچک است.

پژوهشگران قصد دارند برای تایید کامل نتایج این آزمایش، آن را در مقیاس بزرگتر انجام دهند.

این پژوهش، در مجله “American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine” به چاپ رسید.

ریه؛ گذرگاه حیاتی بدن

دستگاه تنفسی انسان مجموعه‌ای از ارگان‌ها است که با مصرف اکسیژن و بیرون راندن دی اکسید کربن از بدن، سایر اندام‌ها را همراهی می‌کند. اندام‌های اصلی دستگاه تنفسی، ریه‌ها هستند که هنگام تنفس این تبادل گاز را انجام می‌دهند.

به نقل از “لایوساینس”، ریه‌ها با سیستم گردش خون به منظور پمپاژ خون غنی از اکسیژن به تمام سلول‌های بدن همکاری دارند. طبق گزارش انجمن ریه آمریکا، خون، دی اکسید کربن و سایر مواد زاید را جمع و آنها را به ریه‌ها منتقل می‌کند، جایی که باید این گازها از بدن بیرون رانده شوند.

در انسان میانگین تنفس به سن بستگی دارد. به گفته مرکز بهداشت کودکان استنفورد، میزان تنفس طبیعی نوزاد در هنگام خواب حدود 40 تا 60 بار در دقیقه است. طبق گفته انجمن تنفسی اروپا، میانگین تنفس استراحت در بزرگسالان 12 تا 16 تنفس در دقیقه و 40 تا 60 تنفس در دقیقه در حین ورزش است.

وقتی نفس می‌کشیم، اکسیژن وارد بینی و سینوس‌ها – فضاهای توخالی در جمجمه – می‌شود و این عمل به تنظیم دما و رطوبت هوایی که تنفس می‌کنیم، کمک می‌کند.

از سینوس، هوا از قسمت نای عبور کرده و به لوله‌های برونشی منتقل می‌شود. موکوس -مایع چسبنده درون لوله‌ها- گرد و غبار، میکروب‌ها و مواد دیگری را که به ریه‌ها حمله کرده‌اند، جمع می‌کند و هنگام عطسه و سرفه به بیرون رانده می‌شود.

بدن انسان برای حفظ خود به اکسیژن احتیاج دارد. طبق اعلام موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی، سلول‌های مغزی تنها پس از 5 دقیقه بدون اکسیژن ماندن، می‌میرند.

بیماری‌ها و شرایط دستگاه تنفسی در دو دسته قرار می‌گیرند؛ عفونت‌ها مانند آنفلوانزا ، ذات الریه باکتریایی و ویروس تنفسی انتروویروس و بیماری‌های مزمن مانند آسم و بیماری انسداد مزمن ریوی (COPD).

به گفته دکتر متیو اکسلین، یک پزشک متخصص ریه و بیماری های ریوی و متخصص مراقبت های ویژه در مرکز پزشکی وکسنر دانشگاه ایالتی اوهایو معتقد است که  شایع ترین بیماری تنفسی عفونت ریه است. سرفه اولین علامت همراه با تب این بیماری است.

وی می گوید: “همچنین عفونت ریه، ممکن است نشانه ای از شرایط مزمن تنفسی مانند آسم، برونشیت مزمن یا آمفیزم باشد. در بیماری مزمن ریه، همراه با دستگاه تنفسی، راه رفتن در مسافت قابل توجه یا بالا رفتن از پله ها برای بیمار خطرناک است.”

متخصصان ریه معتقدند که التهاب مزمن ریه ها یا آسم که باعث سرفه، خس خس سینه، سفتی در سینه یا تنگی نفس می شود، با قرار گرفتن در معرض محرک هایی تشدید شود. عمده محرک ها شامل آلودگی هوا، دود تنباکو، دودهای کارخانه ها، حلال های تمیز کننده، عفونت ها، گرده های گیاهان، غذاها، هوای سرد، ورزش و مواد شیمیایی و داروها باشد. براساس گزارش CDC، بیش از 25 میلیون نفر (1 نفر از 13 بزرگسال و 1 کودک از 12 نفر) در ایالات متحده مبتلا به آسم هستند.

COPD که گاه به آن برونشیت مزمن یا آمفیزم نیز گفته می شود، یک بیماری مزمن و پیشرونده دیگر برای ریه ها است که در این بیماری نفس کشیدن سخت می شود. با گذشت زمان، راه های هوایی موجود در ریه ها ملتهب و ضخیم می شوند و خلاص شدن از شر ضایعات دی اکسید کربن سخت تر می شوند. با پیشرفت بیماری، بیماران تنگی نفس را تجربه می کنند. براساس گزارش CDC، بیش از 15 میلیون آمریکایی تحت تأثیر برونشیت مزمن قرار دارند.

سرطان ریه که غالباً در اثر سیگار کشیدن به وجود می آید نیز یکی دیگر از ناراحتی هایی است که ریه را درگیر کرده و از کار می اندازد. اما این بیماری می تواند در افراد غیر سیگاری نیز به وجود آید. سرطان ریه به ترتیب، دومین سرطان شایع در زنان و مردان است. انجمن سرطان آمریکا تخمین می زند که در سال 2019، حدود 228 هزار 150 مورد جدید سرطان ریه ثبت شده است و حدود 142 هزار 670 مرگ و میر ناشی از سرطان ریه در ایالات متحده رخ داده است.

خوراکی های دوستدار ریه

سبزیجات تیره رنگ، دارای ترکیبات زیادی برای حفظ سلامت ریه‌ها هستند. بیشتر سبزیجات تیره حاوی آنتی اکسیدان‌هایی برای سم‌زدایی سموم از خون و ریه‌ها هستند. این سبزیجات همچنین خطر ابتلا به سرطان ریه را در افراد غیر سیگاری کاهش می‌دهند.

یکی دیگر از گروه‌های غذایی که به افزایش ظرفیت ریه‌ها کمک می‌کنند، غذاهای حاوی کاروتنوئید هستند. کاروتنوئیدها، آنتی اکسیدان‌هایی هستند که اثر پیشگیری کننده از سرطان ریه دارند. گوجه فرنگی، هویج، کلم، فلفل قرمز، سیب زمینی شیرین، همگی حاوی کاروتنوئید هستند.

غذاهای حاوی امگا۳ به بهبود عملکرد ریه‌ها کمک می‌کنند. غذاهای حاوی امگا ۳ از قبیل ماهی قزل آلا، دانه‌ها، آجیل، تخم مرغ و دانه های کتان، به کاهش التهاب بدن و افزایش قدرت شناختی نیز کمک می‌کنند.

بسیاری از میوه‌ها از قبیل انواع توت‌ها و مرکبات حاوی ترکیباتی به نام فلاونوئیدها هستند که نقش موثری در پاکسازی ریه‌ها دارند. سیب، زغال اخته، پرتقال، لیمو، گوجه فرنگی و کلم سرشار از فلاونوئیدها هستند. مصرف این محصولات همچنین از سرطان ریه، سرطان سینه و سرطان پروستات جلوگیری می‌کند.

یکی از مزایای بهداشتی سیر این است که می‌تواند ریه‌ها را پاکسازی کند. ترکیبی به نام آلیسین در سیر به عنوان آنتی بیوتیک در بدن عمل می کند و می‌تواند به کاهش عفونت‌های تنفسی و جلوگیری از آلودگی ریه‌ها کمک کند.

مصرف منظم چای سبز راهی موثر برای حفظ سلامت ریه‌های شما است. عصاره چای سبز حاوی آنتی اکسیدان‌های قوی برای حفظ سلامت قلب و عروق، محافظت در برابر سرطان‌های مختلف، بهبود عملکرد مغز و محافظت در برابر عفونت‌ها است.

ویتامین سی آنتی اکسیدان دیگری است که برای سلامت تنفس و ریه‌ها مفید است. مصرف منظم این ویتامین به رهایی بدن از سموم کمک می‌کند و پوست را جوان و سالم نگه می‌دارد.

زنجبیل به بهبود سیستم تنفسی و افزایش ایمنی بدن کمک می‌کند. زنجبیل یک پاک کننده طبیعی است که خواص ضد التهابی دارد. مصرف زنجبیل برای کاهش علائم آسم و سایر بیماری‌های تنفسی نیز مفید است. زردچوبه نیز ادویه ضدالتهابی است و منجر به پاکسازی ریه‌ها و بهبود سلامت تنفس می‌شود. زردچوبه اثرات مخرب ناشی از آلودگی هوا و دود سیگار را نیز از بین می‌برد.

مصرف کافی آب به کاهش التهاب ریه‌ها کمک می‌کند و مانع بروز اختلالات خاص ریوی می‌شود.

انتهای پیام

تشخیص سرطان ریه با آزمایش خون

پژوهشگران “دانشگاه هاروارد” سعی دارند برای کاهش هزینه و خطر تشخیص سرطان ریه، این کار را با آزمایش خون انجام دهند.

به نقل از وبسایت رسمی دانشگاه هاروارد، شاید در آینده فقط یک آزمایش خون بتواند جایگزین روش سی‌تی اسکن شود و به شناسایی بیماران مبتلا به سرطان کمک کند.

پژوهشگران “بیمارستان عمومی ماساچوست”(MGH) با بررسی نمونه‌های خون و بافت‌های تومور بیماران مبتلا به “سرطان ریه سلول غیر کوچک”(NSCLC)، نشانگرهایی را شناسایی کرده‌اند که می‌توانند زیرمجموعه‌های سرطان ریه را تشخیص دهند و مرحله‌ای که سرطان در آن قرار دارد، شناسایی کنند. آزمایش این نشانگرها مشخص کرد که نمونه‌های خونی مورد بررسی، در چه مرحله‌ای از بیماری به دست آمده‌اند و بیماران در چه مرحله‌ای قرار دارند.

شاید یافته‌های این پژوهش بتوانند به پزشکان کمک کنند تا تصمیم بگیرند که آیا درمان‌های استاندارد، برای بیماران مبتلا به سرطان ریه کافی است یا اینکه بیماران به درمان‌های تهاجمی‌تری نیاز دارند.

“کارگروه خدمات پیشگیرانه در ایالات متحده”(USPSTF)، اخیراً پیشنهاد کرده است که بیماران میانسال و مسن‌تر که سابقه مصرف سیگار و یا نوشیدنی‌های حاوی الکل را دارند، سالانه با سی‌تی اسکن مورد بررسی قرار بگیرند. این آزمایش می‌تواند توموهای کوچک ریه را مشخص کند اما برای بررسی کلی، کارایی نداشتند زیرا هزینه و میزان خطر آنها برای بیماران بالا بود.

“لئو چنگ”(Leo Cheng)، بیوفیزیکدان بیمارستان عمومی ماساچوست و استادیار رادیولوژی “دانشگاه هاروارد”(Harvard University) گفت: محدودیت‌های موجود، نیاز ضروری برای یک روش کم‌هزینه را نشان می‌دهد که حداقل تهاجم را به بدن داشته باشد و بتواند بیماری را در مراحل ابتدایی و هنگامی که قابل درمان است، تشخیص دهد.

وی افزود: نمی‌توان سی‌تی اسکن را یک ابزار مناسب برای بررسی سالانه هر بیمار دانست؛ در نتیجه ما سعی داریم زیست‌نشانگرهایی را از نمونه‌های خونی به دست آوریم که می‌توان آنها را مورد بررسی فیزیکی قرار داد تا اگر شکی در مورد ابتلا به سرطان ریه وجود داشته باشد، بیمار با سی‌تی اسکن مورد بررسی قرار بگیرد.

چنگ و همکارانش، نمونه‌های خون و بافت تومور به دست آمده در زمان جراحی را مورد بررسی قرار دادند تا نشانه‌های “متابولومیک”(metabolomic) را با “طیف‌نگاری با تشدید مغناطیسی”(MRS) مشخص کنند.

چنگ افزود: اگرچه پژوهشگران دیگر نیز از طیف‌نگاری با تشدید مغناطیسی برای شناسایی نشانگرهای احتمالی سرطان ریه استفاده می‌کنند اما پژوهش ما نمونه‌های به دست آمده طی جراحی را مورد بررسی قرار می‌دهد.

آزمایش‌ها طوری طراحی شدند که بتوانند تشخیص دهند آیا نمونه‌های خون و بافت تومور یک بیمار، ویژگی‌هایی دارند که بتواند وجود داشتن یا وجود نداشتن سرطان ریه را مشخص کند و دقت تشخیص یک آزمایش خون ساده را مورد تایید قرار دهد.

پژوهشگران، متابولیت‌های خاصی را شناسایی کردند که در هر دو نمونه وجود داشتند و توانستند با بررسی تفاوت‌های میان آنها، متوجه شوند که درمان بیمار مبتلا به “سرطان سلول سنگفرشی”(SCC) باید با درمان بیمار مبتلا به “آدنوکارسینوم”(Adenocarcinoma) متفاوت باشد. آنها همچنین توانستند متابولیت‌هایی که بیماری را در مراحل ابتدایی آن مشخص می‌کنند، از بیماری‌هایی که در مرحله حاد هستند و به درمان تهاجمی‌تری نیاز دارند، تشخیص دهند.

آزمایش‌ها توانستند نمونه‌های به دست آمده از بیمارانی که به طور متوسط تا ۴۱ ماه پس از جراحی زندگی می‌کنند و بیمارانی که عمر آنها بیش از ۴۱ سال است، شناسایی کنند. ممکن است این یافته‌ها بتوانند سرطان را در مراحل ابتدایی آن نشان دهند تا شاید بیمارانی که در خطر مرگ زودرس قرار دارند، از مزایای آزمایش‌های بالینی داروهای جدید برخوردار شوند.

هدف نهایی پژوهش، ابداع نوعی آزمایش خون است که می‌تواند وجود نشانه‌های مشکوک به سرطان ریه را در یک بیمار خاص نشان دهد. بدین ترتیب، می‌توان بیماران را با یک آزمایش خون ساده شناسایی کرد و سپس در صورت لزوم، آنها را با سی‌تی اسکن مورد بررسی قرار داد.

این پژوهش، در مجله “Scientific Reports” به چاپ رسید.