محققان سیستم جدیدی طراحی کرده‌اند که می‌تواند پاسخ بیماران سرطانی به شیمی‌درمانی را پیش‌بینی کند.

 به نقل از زی‌نیوز، پزشکان و بیماران مبتلا به سرطان تحت شیمی درمانی، هیچ‌کدام نمی‌دانند که آیا بدن آنها به درمان پاسخ خواهد داد یا نه؟

اما اکنون محققان سیستم جدیدی طراحی کرده‌اند که می‌تواند بیماران مبتلا به سرطان پستان را که ممکن است طی دو هفته از شروع درمان به شیمی‌درمانی پاسخ دهند، شناسایی کند.

هدف از شیمی درمانی، از بین بردن سلول‌های فعال سرطانی­- ایجاد یک پاسخ کامل- است.

به درمانی که قبل از جراحی به منظور کاهش حجم تومور و تسهیل فرآیند جراحی انجام می‌شود، “Neoadjuvant therapy”  گفته می‌شود.

سیستم به طور همزمان تصاویر سه‌بعدی تولید می‌کند و به محققان اجازه می‌دهد تا جریان خون در سینه را مطالعه کنند و تغییر عروق و چگونگی تعامل خون با تومور را ببینند.

“آندرهاس هیلچر”، استاد دانشگاه کلمبیا در ایالات متحده، اظهار کرد: در حال حاضر هیچ روشی وجود ندارد که بتواند نتایج درمانی شیمی درمانی را نشان دهد، بنابراین این موضوع پیشرفت بزرگی در این زمینه است.

با استفاده از این روش می‌توان بافت بدخیم را از بافت سالم تشخیص داد.

محققان معتقدند که توجه به سیستم عروقی سینه می‌تواند سرنخ‌هایی جهت درمان باشد. تومورهای پستان دارای یک شبکه متراکم عروق خونی نسبت به بافت سالم پستان هستند.

محققان، داده‌های تصویربرداری 34 بیمار مبتلا به سرطان را طی سال‌های 2011 تا 2016 مورد بررسی قرار دادند.

آنها تصاویری را در طول نفس کشیدن به مدت حداقل 15 ثانیه گرفتند و پس از گذشت پنج ماه از آغاز شیمی‌درمانی، تصاویر را با نتایج بیماران دیگر مقایسه کردند.

این پژوهشگران دریافتند که جنبه‌های مختلف ورود و خروج خون برای تشخیص بیمارانی که به درمان پاسخ می‌دهند یا خیر، مفید است.

محققان آمریکایی در نتیجه یک مطالعه جدید متوجه شدند که پروتئین Cx26 به جای سرکوب تومورهای سرطانی به رشد و گسترش نوعی از سرطان سینه به نام سه گانه منفی کمک می کند.

گروه علمی ایرنا از پایگاه اینترنتی ساینس دیلی، سرطان سینه سه گانه منفی نسبت به درمان مقاوم است و حدود 15 تا 20 درصد تمام سرطان های سینه را شامل می شود.
هورمون درمانی سرطان سینه، سلول های سرطانی را از تعامل با هورمون هایی مانند استروژن و پروژسترون که باعث رشد و گسترش سلول های سرطانی می شود، بازمی دارد.
این درحالی است که سلول های سرطان سینه سه گانه منفی فاقد گیرنده های لازم برای ملحق شدن به این هورمون ها و عوامل رشد هستند و بدون این گیرنده ها، درمان سرطان سینه موثر نخواهد بود در نتیجه میزان زنده ماندن زنان مبتلا به این زیرمجموعه سرطانسینه کاهش می یابد.
اکنون محققان موسسه تحقیقاتی کلینیک لرنر در اوهایوی آمریکا در جریان مطالعه ای موفق به کشف مسیری از سلول های بنیادی شدند که موجب ابتلا به سرطان سینه سه گانه منفی می شود.
آنها معتقدند که یک جمعیت تهاجمی از سلول های سرطانی به نام سلول های بنیادی سرطان عامل دشوار بودن درمان بسیاری ازسرطان ها ازجمله سرطان سینه سه گانه منفی است. زیرا سلول های بنیادی سرطان به خودی خود تکثیر می شوند و سریع رشد و گسترش می یابند و فنوتیپ خود را در واکنش به محیط تومور تغییر می دهند.
با این حال محققان با اظهار اینکه یافته های آنها در مرحله ابتدایی قرار دارد، ابراز امیدواری کردند که هدف قراردادن سلول های بنیادی سرطانی بتواند به ابداع درمان های جدیدی منجر شود که میزان موفقیت درمان و عوارض را تقویت می کند.
محققان در این مطالعه پروتئینی به نام Cx26 را مورد مطالعه قرار دادند که متعلق به طبقه ای از پروتئین های connexin است. زمانی گمان می رفت که این پروتئین تومورها را سرکوب می کند اما تحقیق جدید نشان می دهد که با کمک به انتقال سلول به سلول از رشد تومور حمایت می کند.
آنها با مقایسه بافت سینه سالم با بافت سینه مبتلا به سرطان سینه سه گانه منفی متوجه شدند که Cx26 در بافت سینه بیمار در قیاس با بافت سینه سالم به بیشترین میزان بیان می شود.
محققان همچنین مشاهده کردند که سطوح این پروتئین در سلول های بنیادی سرطانی در قیاس با سلول های بنیادی غیرسرطانی بالاتر است و این پروتئین در داخل سلول بیان می شود.
به علاوه محققان متوجه شدند که Cx26 با دو پروتئین دیگر که به طور مستقل به نگهداری و رشد تومور کمک می کنند، ارتباط دارد.
این مطالعه در نشریه Nature Communications منتشر شده است.

 نتایج تازه‌ترین پژوهش‌های محققان نشان داده است،‌سرطان سینه میان زنان ژاپنی رو به افزایش است.

براساس داده‌های موجود، از هر 38 زن ژاپنی یک نفر به سرطان سینه مبتلا می‌شود.

بررسی‌های صورت گرفته نیز نشان می‌دهد، سرطان سینه در بین زنان آسیایی به طور پیوسته رو به افزایش است و این بر خلاف سایر قومیت‌های نژادی است.

به گفته کارشناسان علاوه بر تأثیر ژنتیک، شیوه زندگی نیز عامل مهمی در افزایش ریسک ابتلا به این سرطان است؛ اهمیت استعداد ژنتیکی در ابتلا به سرطان سینه در سال 1991 به اثبات رسیده است.

براساس ادعای کارشناسان بهداشتی، چاقی، عدم تمرین فیزیکی، مصرف الکل، درمان جایگزینی هورمون در طول یائسگی، پرتوهای یونی و دیر بچه‌دار شدن یا بچه‌دار نشدن از مهم‌ترین عوامل افزایش احتمال بروز سرطان سینه است.

کارشناسان همچنین می‌گویند، علاوه بر اینکه شیوع سرطان سینه در زنانی که بچه‌دار می‌شوند کمتر است، بلکه این کاهش با تعداد بچه‌ها رابطه مستقیم دارد.

به نظر می‌رسد بارداری و شیردهی از طریق مکانیسم‌های مختلفی مانع از بروز سرطان سینه می‌شوند؛ نقش پیشگیرانه شیردهی سالهاست مورد توجه محققان است؛ هر چه سن شروع شیردهی، تعداد دفعات و مدت زمان آن بیشتر باشد، احتمال ابتلا کمتر است.

نتایج تحقیق پژوهشگران دانشگاه گیلان حاکیست ماده‌ «آرتسونات» که با استفاده از متابولیت‌های ثانویه‌ گیاه دارویی «گندواش» ساخته شده است، می‌تواند به عنوان یک گزینه برای درمان سرطان پستان معرفی شود.

سرطان یکی از دلایل عمده‌ مرگ‌ومیر انسان در سراسر جهان و سرطان پستان رایج‌ترین نوع بدخیمی در زنان است. در ایران سرطان پستان رتبه‌ نخست را در میان سرطان‌های تشخیصی زنان داراست و این بیماری روند رو به رشدی در دهه‌ اخیر داشته است. علیرغم پیشرفت‌های دارویی در درمان سرطان پستان، هنوز این بیماری برای بسیاری از بیماران قابل درمان نیست و برخی درمان‌ها با عوارض جانبی مختلفی همراه است. محصولات طبیعی، به ویژه محصولات گیاهی، بیش از 3500 سال برای درمان سرطان‌ها استفاده شده‌اند. بنابراین باید تلاش برای کشف درمان‌های جدید به ویژه درمان‌های با منشا گیاهی ادامه یابد.

در سلول‌ها مکانیسمی وجود دارد که بقا، رشد و تکثیر آن‌ها را تنظیم می‌کند، به این مکانیسم مرگ برنامه‌ریزی شده‌ سلول یا «آپوپتوز» می‌گویند. این مکانیسم فرآیندی است که در نهایت منجر به مرگ سلول می‌شود و چون در این فرآیند سلول مسئول مرگ خود است، به آن «خودکشی سلولی» نیز گفته می‌شود.

در صورتی که خودکشی سلولی دچار اختلال شود، سبب ایجاد سرطان می‌شود. برای از بین بردن سرطان نیاز به عواملی داریم که مرگ برنامه‌ریزی شده‌ سلول را القا کنند. تمام درمان‌های رایج این بیماری مانند شیمی‌درمانی، پرتودرمانی و درمان‌های هورمونی نیز از طریق مرگ برنامه‌ریزی شده‌ سلول برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌کنند.

متابولیت‌های ثانویه گیاهی ثابت کرده‌اند که منابع دارویی عالی جدیدی برای درمان سرطان هستند. «آرتمیسینین» یک ترکیب شیمیایی گیاهی (سزکویی‌ترپن لاکتون) است که از نوعی گیاه دارویی چینی به نام  Artemisia annua L  استخراج می‌شود. این گیاه بیش از دو هزار سال برای درمان تب و مالاریا مورد استفاده قرار گرفته است. این گیاه در ایران به نام «گندواش» معروف است و در بخش‌های شمالی کشور یافت می‌شود.

اگر چه، آرتمیسینین داری عوارض جانبی کمی است، محدودیت‌هایی نیز دارد. برای رفع محدودیت‌های آرتمیسین مشتق نیمه مصنوعی این ماده با نام «آرتسونات» طراحی شده است. تحقیقات قابل توجهی روی آرتسونات متمرکز شده است. مشخص شده که این ماده‌ نیمه مصنوعی فعالیت ضد سرطانی در برابر انواع سلول‌های سرطانی نشان می‌دهد.

در مطالعه‌ انجام شده از سوی محققان دانشگاه گیلان که نتایج آن در «فصلنامه‌ بیوتکنولوژی ایران» وابسته به پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی نیز منتشر شده است، مکانیسم ضد سرطانی آرتسونات در برابر سلول‌های سرطانی پستان از طریق مرگ برنامه‌ریزی شده‌ سلول مورد بررسی قرار گرفت.

در این مطالعه از روش سنجش MTT برای بررسی اثر بازدارنده‌ آرتسونات روی رشد سلول‌های MCF-7 سرطان پستان استفاده شد. برای این هدف، غلظت‌های مختلف آرتسونات مورد استفاده قرار گرفت و پس از رنگ‌آمیزی آنکسین V-FITC/PI، روش فلوسیتومتری انجام شد. فعالیت کاسپاز های ۳، ۸ و ۹ نیز با استفاده از کیت‌های آزمایش مربوطه مشخص شد.

نتایج این تحقیق نشان داد که آرتسونات به طور قابل ملاحظه‌ای از رشد سلول‌های MCF-7‌ با دوز و زمان مشخصی جلوگیری می‌کند و می‌تواند رشد سلول‌های MCF-7 سرطان پستان را با القای آپوپتوز از طریق مسیرهای درونی و بیرونی وابسته به کاسپاز مهار کند. بنابراین بر اساس ادعای این تحقیق مشخص شد که آرتسونات می‌تواند به عنوان یک گزینه برای درمان سرطان پستان معرفی شود.

منبع 

بررسی‌ها نشان می‌دهد که مصرف تنها دو نوبت سوسیس در هفته خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش می‌دهد.

متخصصان علوم پزشکی انگلیس در بررسی‌های جدید خود به شواهد بیشتری از مضرات مصرف گوشت‌های فرآوری شده برای سلامتی و ارتباط آن با افزایش احتمال ابتلا به سرطان پستان پی بردند.

به گفته متخصصان مصرف گوشت‌های فرآوری شده از قبیل سوسیس می‌تواند خطر ابتلا به سرطان پستان را در زنان افزایش دهد.

متخصصان انگلیسی در بررسی روی بیش از ۲۶۰ هزار زن دریافتند خطر ابتلا به سرطان پستان در زنانی که روزانه بیش از ۹ گرم گوشت فرآوری شده مصرف می‌کنند بیش از یک پنجم بیشتر می‌شود.

هر چند این تیم تخصصی ارتباطی بین مصرف گوشت قرمز و خطر ابتلا به سرطان پستان پیدا نکردند.

به گزارش مدیکال نیوز تودی، در سال ۲۰۱۵ میلادی سازمان جهانی بهداشت (WHO) تایید کرد مصرف گوشت‌های فرآوری شده خطر ابتلا به سرطان روده را افزایش می‌دهد درحالیکه گوشت قرمز “احتمالا” برای انسان سرطان‌زاست. این نتیجه گیری از بازبینی نتایج بیش از ۸۰۰ مطالعه به دست آمده‌ است.

منبع 

بر اساس جدیدترین آمارهای ارائه شده از سوی سازمان‌های رسمی انگلیس، سالانه 50 هزار زن در این کشور مبتلا به سرطان سینه تشخیص داده می‌شوند.

به گفته پژوهشگران، در سراسر دنیا، سرطان سینه مهم‌ترین نوع سرطان در زنان است و 25 درصد از تمام موارد سرطان را به خود اختصاص می‌دهد.

به گفته کارشناسان بهداشتی، چاقی، عدم تمرین فیزیکی، مصرف الکل، درمان جایگزینی هورمون در طول یائسگی، پرتوهای یونی، اولین قاعدگی در سنین پایین و دیر بچه‌دار شدن یا بچه‌دار نشدن مهم‌ترین عواملی هستند که ریسک ابتلا به سرطان سینه در زنان را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهند.

متخصصان تأکید می‌کنند، فاصله گرفتن از باروری و محدود کردن فرزندآوری در کنار عامل تغذیه موجب بالاتر رفتن آمار ابتلا به سرطان سینه می‌شود؛ علاوه بر این مصرف بالای میوه‌های مرکبات با کاهش 10 درصدی در معرض خطر سرطان سینه همراه است.

محققان باور دارند، شیوه غلط زندگی زنان در انگلیس نظیر مصرف الکل، شیوع چاقی در بین آنها و عدم تمایل برای فرزندآوری موجب شده است تا سرطان سینه در این کشور شایع‌تر باشد.

منبع 

ورزش و اجرای منظم تمرینات ورزشی، همواره از مهم‌ترین توصیه‌های پزشکان برای حفظ سلامت عمومی بدن بوده است. در همین خصوص، محققان کشورمان با بررسی روی جانوران مدل، نشان داده‌اند که انجام تمرینات ورزشی شرایط بدن را برای مقابله با سرطان نیز بهتر می‌کند.

سرطان پستان، شایع­ترین نوع سرطان بدخیم در میان زنان در سراسر جهان و سومین علت مرگ‌ومیر سرطان در کشور ایران است. خطر مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌­های قلبی عروقی نیز در زنان دارای سرطان پستان بیشتر است.

«سایتوکاین­ها» که پروتئین­‌های سلول­‌های ایمنی ذاتی و اکتسابی هستند، جزء مهم­ترین عوامل در التهاب ناشی از سرطان به شمار می­‌روند. آن­ها فراخوانی گلبول‌­های سفید، تکثیر و بقای سلول و همچنین متاستاز یا پخش شدن سلول­‌های سرطانی تومور را متأثر می‌­سازند.

«اینترلوکین- 6» یا IL-6 یک سایتوکاین است که در پیشرفت سرطان یک عامل کلیدی بوده و توسط گلبول­‌های سفید و ماکروفاژها یا بیگانه‌خواران بدن تولید می‌­شود. عوامل ضدالتهابی مانند «اینترلوکین- 10» IL-10 نیز در تومور یافت می‌­شوند.

در سرطان پستان افزایش میزان اینترلوکین- 10 از یک‌سو موجب افزایش رشد تومور می‌­شود و از سوی دیگر به دلیل آثار «ضد آنژیوژنزی» یا همان خاصیت جلوگیری از بدخیم شدن، رشد تومور را سرکوب می‌­کند.

علاوه بر درمان با داروهای شیمیایی، یکی از روش‌­های مؤثر و کمک­‌کننده به درمان سرطان، فعالیت ورزشی است. تمرینات ورزشی هوازی در پیشگیری و مرگ ناشی از بیماری‌­های قلبی عروقی و همچنین پیشگیری و درمان سرطان پستان مؤثر هستند.

پژوهشگران «دانشگاه آزاد اسلامی تهران» و «مرکز ملی ذخایر ژنتیک ایران» در همین رابطه و با هدف بررسی اثرات پیش آماده‌­سازی ورزشی بر میزان اینترلوکین 6 و 10 بافت قلبی بررسی‌­هایی را بر روی موش‌­های آزمایشگاهی، انجام داده‌اند.

در این پژوهش، موش‌­ها در 2 گروه فعال و غیرفعال قرار گرفتند. گروه فعال به مدت 4 هفته، هفته‌­ای 3 روز و روزانه 30 دقیقه در مخزن آب شنا کردند. پس از 4 هفته، یک‌میلیون سلول تومور به آن­ها تزریق شد.

در مرحله بعد، هر دو گروه به‌طور جداگانه به چهار زیرگروه الف) ادامه تمرین، ب) قطع تمرین، ج) شیمی‌درمانی با دوکسوروبیسین و د) تمرین و دوکسوروبیسین تقسیم شدند.

در انتها، میزان IL-6 و IL-10 بافت قلب به‌عنوان شاخص­‌های التهابی و ضدالتهابی تعیین شده و سایر آنالیزها انجام گرفت.

نتایج این پژوهش که در قالب مقاله‌ای علمی پژوهشی در فصلنامه ابن‌سینا منتشر شده، نشان داد که در زیرگروه‌­های الف و ب (بدون شیمی‌درمانی) میزان IL-10 در گروه فعال نسبت به گروه غیرفعال افزایش داشت، درحالی‌که این تفاوت در گروه­‌های ج و د (شیمی‌درمانی) وجود نداشت.

به گفته این محققان، 8 هفته تمرین شنای استقامتی قبل از ابتلا به سرطان پستان با افزایش میزان IL-10 و کاهش میزان IL-6 در بافت قلب، موجب کاهش عوارض التهابی مؤثر بر سرطان در موش‌­های مبتلا به سرطان پستان گشده که نشان از اهمیت و نقش تمرینات ورزشی در مقاومت بدن نسبت به سرطان دارد.

منبع

پژوهشگران انگلیسی ادعا می‌کنند با نوع جدیدی از آزمایش دی ان ای می‌توان زودتر از روش‌های دیگر، سرطان سینه را تشخیص داد.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، دانشمندان، نوعی آزمایش DNA ابداع کرده‌اند که ممکن است بتواند سرطان سینه کشنده را یک سال زودتر از روش‌های کنونی تشخیص دهد.

تغییر در بخشی از DNA که پژوهشگران آن را“EFC#93” می‌نامند، نشانه‌های هشداردهنده ابتدایی حاکی از وجود سرطان سینه کشنده را مشخص می‌کند.

این تغییرات، پیش از تشخیص سرطان در بافت سینه، در خون بیمار رخ می‌دهند

یک پژوهش نشان داد 43 درصد از زنانی که در خون‌شان EFC#93 وجود دارد، سه تا شش ماه بعد مبتلا به شکل کشنده‌ای از سرطان سینه تشخیص داده شدند؛ درحالی‌که این تشخیص در مورد 25 درصد زنان، بین شش تا 12 ماه بعد صورت گرفت.

پروفسور “مارتین ویدشونتر” (Martin Widschwendter) از “کالج دانشگاهی لندن” (University College London)  گفت: پژوهش ما برای نخستین بار نشان داد که نشانه‌هایی مانند  EFC#93، شاخص‌های بسیار خاصی ارائه می‌دهند که ممکن است سرطان‌های سینه کشنده را تا یک سال پیش از تشخیص‌های کنونی، مشخص کند.

وی افزود: ممکن است این موضوع موجب آغاز درمان فردی حتی در نبود رادیولوژی سینه شود.

هر سال در انگلستان، نزدیک به 55هزار مورد سرطان سینه تشخیص داده می‌شوند و از هر هشت زن یک نفر در زندگی تا حدی تحت تاثیر این بیماری قرار می‌گیرد.

روش انجام این پژوهش

پژوهشگرانEFC#93  را در نمونه‌های خونی 419 بیمار مبتلا به سرطان سینه، پس از جراحی اما پیش از شیمی‌درمانی و یک بار پس از تکمیل دوره شیمی درمانی آزمایش کردند.

آنها تغییرات DNA را در نمونه‌های گرفته شده پیش از شیمی‌درمانی، شاخصی برای تشخیص ضعیف اعلام کردند حتی اگر سلول‌های سرطان در بدن در گردش نباشند.

پژوهشگران برای فهمیدن اینکه آیا EFC#93 می‌تواند زودتر باعث شناسایی زنان مبتلا به نوع ضعیف بیماری شود، نمونه‌های 925 زن سالم را تحلیل کردند که در طول سه سال، 229 نفر مبتلا به سرطان سینه کشنده و 231 نفر مبتلا به شکل‌های غیر‌کشنده‌ای از این بیماری تشخیص داده شدند.

به گفته ویدشونتر، EFC#93،43  درصد زنان مورد بررسی را که شش ماه بعد با تشخیص ماموگرافی مبتلا به سرطان سینه تشخیص داده شده و پس از آن در اثر این بیماری جان خود را از دست دادند و همین‌طور، 88 درصد زنانی که شش ماه بعد مبتلا به سرطان سینه تشخیص داده نشدند، به‌درستی شناسایی کرد.

به گفته پژوهشگران، ممکن است دقت این آزمایش، موجب اجتناب از درمان غیرضروری بیمارانی شود که نشانه‌ای از بیماری ندارند.

ویدشونتر افزود: ذکر این نکته مهم است که  EFC#93، سرطان‌های سینه غیر‌کشنده را زود تشخیص نداد. در مقایسه با آن، ماموگرافی، اگرچه تشخیص 88 تا 99 درصدی داشت اما به تشخیص بیش از  حدی منجر شد؛ به این معنی  تومورهای تشخیص داده شده، هرگز موجب نشانه‌های بالینی نشده‌اند.

استفاده از روش  DNA بدون سلول(cell-free DNA) به عنوان شاخص روش امیدوارکننده‌ای برای اجتناب از این مشکل است.

پژوهشگران افزودند: در هر حال، نمونه‌های خونی باید فورا پس از جذب و ذخیره در لوله‌های آزمایشی مخصوص، پردازش شوند تا تشخیص، دقیق باشد.

منبع

سرطان پستان

وجود توده لزوما به معنای ابتلا به سرطان نیست، ولی اولین چیزی که به ذهن خطور می کند این است که آیا پیدا شدن این توده ممکن است ناشی از سرطان باشد؟

به نقل ازwebmdباورهای نادرست درباره توده های سینه نیز وجود دارند که به ۶ مورد از آنها اشاره شده است:

می توان رفتن به نزد به پزشک را به بعد واگذار کرد: هر چه مسن‌ تر باشید، اشتباه بودن این تصمیم بیشتر است. شما همیشه باید برای بررسی توده سینه به پزشک مراجعه کنید. گاهی پزشکان به زنانی که هنوز قاعده می‌ شوند، توصیه می کنند برای یکی دو ماه توده‌ شان را تحت نظر داشته باشند. ممکن است کیست داشته باشید، و اندازه این کیست‌ ها با قاعدگی تغییر می‌کند. چه برای زنان جوان و چه برای زنان مسن گام اول،‌ ارزیابی بوسیله پزشک است. توصیه کارشناسان این است که در عرض یک تا دو روز پس از یافتن توده به پزشک مراجعه کنید. بدترین شیوه برخورد با توده،‌ انکار کردن وجود آن و امید داشتن به برطرف شدن خود به‌ خودی آن است.

توده در زنی که سابقه کیست سینه دارد،‌ نمی تواند سرطانی باشد: این باور درست نیست، هر توده جدیدی که ظاهر می شود،‌ باید به اطلاع پزشک برسد و نباید تنها به این خاطر که توده‌ های قبلی شما کیست یا سایر موارد خوش خیم بوده است تصور کنید توده جدید همانند قبلی ها است.

توده سینه تقریبا همیشه ناشی از سرطان است: زنانی که توده سینه دارند فکر می‌کنند، سرطان دارند، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. ممکن است توده سینه یک کیست خوش‌ خیم (یک کیسه پر از مایع که می‌ توان آن را خالی کرد)، یک توده غیرسرطانی مانند فیبروآدنوم، و با شیوع کمتری، یک لخته خون باشد که باعث ایجاد توده شده است. توده به هر علتی که به وجود آمده باشد، مهم است که مورد بررسی قرار گیرد. برای این کار معاینه جسمی، انجام ماموگرافی و گاهی سونوگرافی لازم است.

سرطان سینه همیشه با توده‌ ای قابل لمس همراه است: برخی از اوقات سرطان پیش از آنکه توده ای را لمس کنید، ممکن است در ماموگرافی کشف شود. در واقع اغلب سرطان‌های سینه در ماموگرافی‌ هایی روتین که برای بیماریابی انجام می شوند،‌ پیدا می شوند.

توده سرطانی در لمس با توده خوش‌ خیم متفاوت است: علائم توده‌ های سرطانی و توده‌ های خوش‌خیم یا غیرسرطانی ممکن است شباهت داشته باشد. اغلب زنان فکر می کنند اگر یک توده منفرد و با قوام سخت را لمس کنند که چسبیده است و به اطراف حرکت نمی کند، این توده سرطانی نیست. گرچه ممکن است اینگونه باشد، اما توده سرطانی در مواردی ممکن است در لمس نرم باشد و به بافت زیرین هم نچسبیده و قابل حرکت دادن باشد. از طرف دیگر همیشه نمی‌ توان توده را به درستی لمس کرد. توصیه این است که برای بررسی هر توده ای که متفاوت با بافت سینه لمس می‌شود، به پزشک مراجعه کنید.

یک توده کوچک معمولا جای نگرانی ندارد: سرطان ممکن است در ابتدای ظهورش خیلی کوچک باشد. اندازه توده اصلا شیوه خوبی برای تصمیم گرفتن درباره بررسی پزشکی آن نیست./