خطر هپاتیت در مبتلایان به سرطان

متخصصان علوم پزشکی در آمریکا بر اساس یافته‌های خود اظهار داشتند که بسیاری از مبتلایان به سرطان به هپاتیت نیز دچارند و از بیماری خود اطلاع ندارند.

 بنابر بررسی‌های این متخصصان در “شبکه مطالعات سرطان SWOG” تعداد قابل توجهی از بیماران مبتلا به سرطان در آمریکا به هپاتیت نوع B و C دچار هستند که از ابتلای خود به این عفونت ویروسی آگاهی ندارند.

این دو نوع هپاتیت می‌توانند در روندِ درمانِ بیماریِ سرطان اختلال ایجاد کرده و مشکلات جدی را متوجه بیمار کنند.

به گفته این گروه از متخصصان آمریکایی معاینات لازم جهت بررسی احتمال ابتلای بیماران مبتلا به سرطان به دو نوع هپاتیت B و C در کلینیک‌های سرطان حائز اهمیت است.

بیماری هپاتیت می‌تواند به بروز مشکلات جدی از قبیل نارسایی کبدی و بیماری کلیوی منجر شود.

در این مطالعه بیش از ۳۰۰۰ بیمار مبتلا به سرطان از سراسر آمریکا شرکت داشتند که به منظور احتمال ابتلاء به هپاتیت و HIV از آنان آزمایش خون گرفته شده بود. ۶.۵ درصد از بیماران در گذشته به هپاتیت نوع B مبتلا بوده، ۰.۶ درصد به هپاتیت B مزمن دچار بوده، ۲.۴ درصد به هپاتیت نوع C و ۱.۱ درصد نیز به HIV مبتلا بوده‌اند.

به گفته محققان تعداد قابل توجهی از این افراد پیش از شروع مطالعه از ابتلای خود به بیماری هپاتیت اطلاع نداشته‌اند.

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، همچنین این بررسی نشان داد که تعداد موارد ابتلاء به ویروس HIV در افرادی که از بیماری خود اطلاع نداشتند، پایین بوده است. به علاوه بسیاری از این بیماران در معرض فاکتورهای خطرزایی از قبیل تزریق مواد مخدر نبوده‌اند.

افزایش شانس زنده ماندن بیماران مبتلا به سرطان سر و گردن با مسکن!

پژوهشگران در مطالعه اخیرشان به این نتیجه رسیده‌اند که مسکن‌هایی مانند آسپرین و ایبوپروفن می‌تواند شانس زنده ماندن بیماران مبتلا به سرطان سر و گردن را افزایش دهد.

 به نقل از تک تایمز، مصرف داروهای رایج و ارزان مانند آسپیرین و ایبوپروفن می‌تواند شانس زنده ماندن بیماران مبتلا به سرطان سر و گردن را سه برابر کند.

” PIK۳CA” شایع‌ترین آنکوژن در سرطان سر و گردن است و ۳۴ درصد از همه تومورهایی که جهش دارند ژن PIK۳CA را فعال می‌کنند. در سرطان‌های سر و گردن مرتبط با “ویروس پاپیلوم انسانی” (HPV) آنکوژن “PIK۳CA ” در بیش از نیمی از تومورها جهش یافته است.

“ٱنکوژن‌ها “یا “ژن‌های تومورزا” (oncogene) ژن‌های تغییر یافته‌ای هستند که در حالت عادی پروتئین‌هایی را که در کنترل رشد و تکثیر سلول‌ها نقش دارند، بیان می‌کنند. این ژن‌ها در حالت عادی پروتوانکوژن نامیده می‌شوند ولی در صورت بروز جهش در پروتوانکوژن‌ها، آن‌ها به انکوژن‌ها تبدیل می‌شوند. انکوژن‌ها باعث بروز سرطان می‌شوند. جهش‌هایی که پروتوانکوژن‌ها را به انکوژن‌ها تبدیل می‌کنند، اغلب باعث بیان بیش از حد فاکتورهای کنترلی، افزایش تعداد ژن‌های کدکننده آن‌ها یا تغییر فاکتورهای کنترلی بصورتی‌که فعالیت فاکتورها، افزایش یابد یا نیمه عمر آن‌ها در سلول زیاد شود، می‌گردد.

جنیفر گراندیس از “دانشگاه کالیفرنیا، سان‌فرانسیسکو”(University of California San Francisco) ایالات متحده آمریکا و همکارانش ۲۶۶ بیمار مبتلا به “کارسینوم سلول-سنگفرشی سر و گردن”(HNSCC) را که تومورها توسط جراحی از بدنشان خارج شده بود را مورد بررسی و آزمایش قرار دادند.

محققان دریافتند بیماران سرطانی که دارای PIK۳CA هستند و به طور منظم برای حداقل شش ماه از “داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی”(NSAID) مانند آسپرین و ایبوپروفن استفاده می‌کنند، شانس زنده ماندن آنها تا ۵ سال افزایش (۲۵ تا ۷۸ درصد) یافته است.

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی گروهی از داروها هستند که سبب کاهش درد و التهاب می‌شوند. آسپرین وایبوپروفن نمونه‌هایی از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی هستند. دیگر داروهای مسکن محبوب مانند استامینوفن، عملکرد متفاوتی دارند و جز داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی طبقه بندی نمی‌شوند.

محققان معتقدند داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی احتمالاً با توقف رشد توموها، از تولید مولکول التهابی “پروستاگلاندین‌ها E۲” جلوگیری می‌کنند.

به گفته “انجمن سرطان آمریکا”، سالانه در حدود ۶۵ هزار نفر در ایالات متحده به بیماری بیماری سرطان سر و گردن مبتلا می‌شوند.

اگرچه پژوهشگران طی این مطالعه به این نتیجه رسیدند که مسکن‌هایی مانند آسپرین و ایبوپروفن می‌تواند شانس زنده ماندن بیماران مبتلا به سرطان سر و گردن را افزایش دهند اما بازهم پژوهشگران بر این باورند که مطالعات بیشتری نیاز است.

این مطالعه در مجله “Journal of Experimental Medicine ” منتشر شد.