هفت ویتامین ضد سرطان را به رژیم تان اضافه کنید!

هیچ ماده غذایی به تنهایی نمی تواند ریسک ابتلا به سرطان را کاهش دهد ولی ترکیب مناسبی از مواد غذایی گوناگون حاوی ویتامین ها و مواد معدنی، می تواند این خطر را تا حد زیادی کاهش دهد.

به نقل ازeverydayhealthانواع مواد مغذی برای مبارزه با سرطان در دسترس هستند اما مشکل این است که رژیم های غذایی ما اغلب فاقد مقادیر کافی از این مواد مغذی است:

سلنیوم: در مناطقی از جهان که سطح سلنیوم خاک بالا است، مرگ و میر کمتری ناشی از سرطان ریه، سینه، روده بزرگ، تخمدان، گردن رحم، مثانه، لوزالمعده و سرطان مری گزارش شده است. از آنجا که بدن نیاز کمی به این ماده معدنی دارد، انجمن سرطان آمریکا توصیه کرده است که با یک رژیم غذایی سالم و همراه با مقدار زیادی میوه ها و سبزیجات می توان این میزان سلنیوم را به دست آورد. آجیل، غذاهای دریایی، غلات سبوس دار، گوشت و مرغ، نیز حاوی سلنیوم هستند.

امگا ۳: برخی تحقیقات نشان می دهد زنانی که دو بار در هفته ماهی های چرب مصرف می کنند کمتر دچار ابتلا به سرطان آندومتر می شوند. با این حال روغن ماهی فواید دیگری هم دارد از جمله این که منجر به جلوگیری از بیماری های قلبی یا سکته مغزی می شود ضمن این که با کاهش خطر ابتلا به افسردگی نیز ارتباط دارد.

بتاکاروتن: بتاکاروتن نوعی آنتی ‌‌اکسیدان مرتبط با ویتامین‎ آ ‎است که در میوه ‌‌ها و سبزیجات به رنگ نارنجی وجود دارد. هویج، طالبی، کدوحلوایی، زردآلو و انبه و همچنین سبزیجات با برگ سبز مانند اسفناج و کلم منابع غنی بتاکاروتن هستند که می‌توانند موجب کاهش خطر بروز‎ سرطان ‎‏‌‌شوند، با این حال بیش از ۵ هزار واحد بتاکاروتن در روز را نباید دریافت کرد.

ویتامین دی: مطالعات نشان داده اند کسانی که سطوح بالای ویتامین دی را دریافت می کنند، در معرض خطر کمتری از ابتلا به سرطان سینه، تخمدان، کلیه، روده، پانکراس، پروستات و سرطان های دیگر هستند. بیش از ۹۰ درصد از ویتامین دی از راه نور خورشید سنتز می شود اما بیشتر مردم به خاطر ترس از ابتلا به سرطان پوست کمتر در معرض نور آفتاب قرار می گیرند در حالی که استفاده از کرم های ضد آفتاب استاندارد و رعایت موارد جلوگیری از آفتاب سوختگی، خطر ابتلا به این سرطان را کاهش می دهد. دریافت روزانه هزار تا ۲ هزار وحد ویتامین دی در روز از طریق رژیم غذایی یا مکمل های این ویتامین برای جلوگیری از سرطان های یادشده مفید است.

کورکومین: كوركومين، ماده فعال بيولوژيك زردچوبه، علاوه بر اثرات آنتي ‌اکسيداني و ضد التهابي، اثرات ضد سرطاني و ويژگي های ممانعت از ايجاد سرطان را هم داراست.

ویتامین های گروه ب: بعضی تحقیقات نشان داده است که ویتامین های گروه ب از جمله اسید فولیک یا همان ویتامین ب ۹، می تواند خطر ابتلا به برخی سرطان ها را کاهش دهد. افرادی که اسید فولیک بیشتری دریافت می کنند، خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و سرطان کبد کمتر است. فولات، برای سلول ها و بافت های تکثیر یافته بسیار مفید است. برای مبتلایان به سرطان، مصرف مکمل فولات بسیار خوب است.

آنتی اکسیدان ها: آنتی اکسیدان ها، باعث قطع رشد سلول های سرطانی در محیط آزمایشگاهی شده اند. افرادی که مواد غذایی سرشار از آنتی اکسیدان ها مانند چای سبز می نوشند و از سیگار اجتناب می کنند، کمتر در معرض خطر سرطان مری هستند.

خواب بیش از حد و خطر ابتلا به ۷ عارضه جسمی و روانی

خواب کافی باعث بازسازی تعادل جسمی، روحی و حفظ انرژی می شود. ما به طور متوسط در شبانه‌روز به ۷ تا ۸ ساعت خواب نیازمندیم.

به نقل ازpreventionتحقیقات نشان می‌دهد خواب بیشتر از ۸ ساعت و نیم، احتمال مرگ و میر را تا ۱۵ ‌درصد افزایش می ‌دهد. خواب زیاد اگرچه بیماری نیست، ولی می تواند نشانه بیماری باشد به طوری که افرادی که بیش از حد می‌ خوابند نسبت به سایر افراد، بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری‌ هایی نظیر دیابت و چاقی قرار دارند. در اینجا ۶ عارضه جسمی و روانی ناشی از خواب زیاد در شبانه روز معرفی شده است:

کاهش تمرکز: بر اساس تحقیقات انجمن طب سالمندان آمریکا، خواب مزمن و طولانی مدت می تواند تاثیرات منفی بر روی تمرکز در انجام کارهای روزمره داشته باشد.

مرگ زودرس: مطالعات اپیدمیولوژیک در مقیاس بزرگ نشان داده اند که خواب طولانی مدت با مرگ زودرس ارتباط دارد. البته هنوز علت دقیق این ارتباط مشخص نیست ولی ظاهرا التهاب در این میان نقش جدی دارد. افزایش خواب و به تبع آن ابتلا به اضافه وزن و چاقی، التهاب در بدن را افزایش داده و خود عامل خطری برای ابتلا به بیماری های قلبی، دیابت و در نهایت مرگ زودرس است.

افسردگی: خواب زیاد و افسردگی می توانند علت و معلول هم باشند به این معنی که هم افسردگی منجر به خواب طولانی مدت می شود و هم خواب بیش از حد، خطر ابتلا به افسردگی را افزایش می دهد. افراد مبتلا به پرخوابی دو برابر بیش از سایرین در معرض خطر افسردگی هستند.

خستگی تمام وقت: ساعت بیولوژیکی بدن نیاز به برنامه ثابتی دارد. اگر خواب و بیداری تان زمان مشخصی ندارد، کارایی تان را نیز از دست می دهید.درست است که آخر هفته ها و روزهای تعطیل برنامه خواب همه به هم می ریزد اما با این حال باید سعی کنید زمان خواب و بیداری تان را تنظیم کنید. نتایج پژوهش های اخیر نشان می دهند افرادی که ساعت مشخصی برای خواب و بیداری ندارند حتی اگر زیاد هم خوابیده باشند، باز هم احساس خستگی می کنند.

خطر ابتلا به بیماری های قلبی: بیماری های قلبی در حال حاضر علت اصلی مرگ و میر در ایالات متحده است و در این میان خواب بیش از ۹ ساعت در شبانه روی شانس ابتلا به این بیماری ها را تا ۳۴ درصد افزایش می دهد. در این میان شانس ابتلای زنان به بیماری های قلبی ناشی از خواب زیاد، نسبت به مردان بیشتر است.

افزایش وزن: تحقیقات نشان می دهد کم خوابی به میزان ۲۷ درصد و خواب زیاد به میزان ۲۵ درصد خطر ابتلا به چاقی را افزایش می دهد. مسلما زمانی که شما بیشتر می خوابید، کمتر تحرک دارید و در نتیجه کالری کمتری هم می سوزانید.

خطر ابتلا به دیابت: هر چه افراد بیشتر بخوابند، بیشتر مستعد اضافه وزن می گردند و اضافه وزن مقاومت به انسولین را افزایش می دهد که نتیجه آن نیز افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع دو است. خواب بیش از حد اختلالاتی را در متابولیسم گلوکز به وجود می‌ آورد و حساسیت به انسولین را کاهش می دهد.