نابودی سلول‌های سرطان پانکراس با انجماد و گرم‌کردن سلول‌ها

گروه اخبار علمی ایرنا از پایگاه خبری ساینس دیلی، سرطان لوزالمعده زمانی آغاز می‌شود که سلول‌ها شروع به رشد غیر قابل کنترل کنند. معمولا رادیوتراپی و شیمی درمانی قادر به نابودی تمام سلول های سرطانی نیست.
مطالعات نشان می‌دهد استفاده از فرآیند انجماد یا گرم‌کردن سلول‌ها به تنهایی، برخی از سلول‌های سرطانی را زنده نگه می‌دارد؛ ولی چنانچه این دو فرآیند به صورت ترکیبی استفاده شوند، بسیار موثر خواهند بود و قادر به نابودی تمام سلول های سرطانی هستند.
پانکراس غده پهن و درازی است که در بخش فوقانی شکم قرار دارد. غده پانکراس هم برون ریز و هم درون ریز است؛ یعنی ترشحات آن هم مستقیما وارد جریان خون می شوند و هم برای هضم پروتئین، چربی و کربوهیدرات، وارد روده می شوند.
غذا به محض ورود به روده کوچک، توسط آنزیم های ترشح شده از پانکراس و اسید معده، هضم می شوند. آنزیم های پانکراس با وجود هضم چربی و کربوهیدرات، هیچ آسیبی به پرز و دیواره روده وارد نمی کنند. بخش اعظم هضم چربی، پروتئین و نشاسته، به عهده آنزیم های ترشح شده از پانکراس است. یکی دیگر از مهمترین وظایف پانکراس، تولید انسولین است که سبب کاهش قند خون و تولید انرژی از آن می شود.
مطالعات محققان دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد نشان می دهد که سیر، انگور قرمز، اسفناج، گیلاس، زغال اخته، سیب زمینی و کلم بروکلی غذاهایی هستند که سبب سلامت بافت پانکراس (لوزالمعده) می شوند.
سرطان لوزالمعده سومین سرطان مرگبار در آمریکاست و 71 درصد از مبتلایان به این عارضه در اولین سال تشخیص جان خود را از دست می دهند. بر اساس آمار انجمن سرطان آمریکا، حدود 95 درصد از بیمارن مبتلا به سرطان پانکراس، بر اثر محدودیت گزینه‌های درمانی جان خود را از دست می‌دهند.
***حقایقی در مورد سرطان لوزالمعده
-سرطان پانکراس یازدهمین سرطان شایع در مردان و نهمین سرطان تشخیص داده شده در زنان است.
-71 درصد از مبتلایان به سرطان پانکراس در اولین سال تشخیص جان خود را از دست می دهند.
-سرطان پانکراس در مردان شیوع بیشتری دارد. سیگار، اضافه وزن، دیابت، و سن از مهمترین عوامل بروز این بیماری هستند.
نتایج این مطالعه در نشریه Liver and Pancreatic Sciences منتشر شده است.

به گزارش ایرنا از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو ریاست جمهوری، امروزه استفاده از ترکیبات موجود در مواد طبیعی به‌عنوان داروی کمکی جهت درمان بسیاری از بیماری‌ها ازجمله سرطان مورد توجه قرار گرفته است. در مطالعات متعددی به اثرات ضدالتهابی و ضدسرطانی کورکومین اشاره شده است. اما از سوی دیگر کاربرد بالینی آن به دلیل حلالیت ناچیز آن در آب، با محدودیت زیادی مواجه است.
از کورکومین به‌عنوان ترکیب ضد سرطان موجود در گیاه زردچوبه یاد کرد و افزود: رویکردهای زیادی جهت افزایش حلالیت کورکومین در آب به کار گرفته شده است. از سوی دیگر فناوری نانو افق جدیدی را در زمینه پزشکی باز کرده است. ازاین‌رو در این پژوهش از این فناوری جهت افزایش حلالیت کورکومین در آب استفاده شده است. در این راستا فرم نانوذره کورکومین با استفاده از دو پلیمر طبیعی سنتر شده و اثر آن بر تکثیر سلول‌های سرطانی مورد ارزیابی قرار گرفته است.
کوچک شدن ذرات کورکومین تا مقیاس نانومتری موجب افزایش حلالیت این ترکیب در آب می‌شود. این موضوع اثر ضدسرطانی این ترکیب را به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌دهد.
در این طرح نانوذراتی چهار جزئی شامل کورکومین، دو پلیمر طبیعی و سدیم تری فسفات سنتز شده است. بررسی با کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) نشان داد که در مقایسه با کورکومین که به میزان ناچیزی در آب حل می‌شود؛ کپسوله کردن کورکومین به داخل نانوذرات سنتز شده به میزان قابل‌توجهی حلالیت آبی آن را افزایش می‌دهد.
به گفته این محقق، در این طرح برای سنتز این نانوذرات چندجزیی، از یک روش شامل فرایند فراصوت استفاده شده و پس‌ازآن فعالیت ضد توموری آن‌ها مورد ارزیابی قرار گرفته است. همچنین از روش‌های میکروسکوپی FE-SEM و AFM برای مشخصه یابی نانوذرات استفاده شده است.
تصاویر میکروسکوپی بیانگر این هستند که اندازه نانوذرات سنتز شده کوچک‌تر از 50 نانومتر هستند. همچنین، نتایج حاکی از آن است که نانوذرات چندجزیی خواص ضد توموری بالاتری نسبت به فرم آزاد کورکومین از خود نشان می‌دهند.