حقیقات جدید نشان می‌دهد که سلول‌های سرطانی را می‌توان با نانوذرات باردار از بین برد.

به نقل از نیواطلس، ابزارهای بسیاری وجود دارد که سرطان برای زنده ماندن و رشد به آنها تکیه می‌کند، بنابراین در صورت خنثی کردن آنها، بسیاری از امکانات آن برای رشد از بین می‌رود. یکی از این مراکز در واحدهای دفع زباله‌های سلولی معروف به “لیزوزوم” واقع است که در سلول‌های سرطانی به ویژه در مقایسه با سلول‌های سالم آسیب پذیر هستند.

اکنون دانشمندان در کره جنوبی دریافته‌اند که می‌توانند ضربه مهلکی به سلول‌های سرطانی از طریق مخلوط دقیق نانوذرات باردار وارد کنند.

لیزوزوم‌ها کیسه‌های کوچکی هستند که مملو از آنزیم‌ها و اسیدهایی هستند که قسمت‌های ناخواسته و نامطلوب سلول را تخریب می‌کنند و یا آنها را بازیافت می‌کنند و یا آنها را از دیواره‌های سلولی دور می‌ریزند.

تحقیقات جدید نشان داده است که لیزوزوم‌ها می‌توانند در ابتلا به آلزایمر نقش داشته باشند، جایی که سیستم دفع اختلال عملکردی می‌تواند پروتئین‌های سمی را در مغز ایجاد کند.

دانشمندان انستیتوی علوم پایه کره جنوبی در تلاش هستند تا نوع لیزوزوم‌های ناکارآمدی ابداع و تحریک کنند. دلیل این امر این است که لیزوزوم وقتی ناکارآمد می‌شود، موارد نامطلوب و مضر را درون سلول آزاد می‌کند و می‌تواند باعث نابودی آن سلول شود که بدیهی است وقتی صحبت از سلول‌های سرطانی است، اتفاق خوبی محسوب می‌شود.

یک مورد که به نفع دانشمندان است این واقعیت است که لیزوزوم سلول‌های سرطانی نسبت به لیزوزوم سلول‌های سالم آسیب پذیرتر است.

محققان معتقدند که راهی برای دستیابی به این هدف پیدا کرده‌اند که شامل ترکیبی ظریف و دقیق از نانوذرات با بار منفی و مثبت است. این ذرات به صورت انتخابی در خوشه‌هایی روی سطح سلول سرطانی شکل می‌گیرند و سپس به کریستال‌های نانوذرات درون لیزوزوم‌ها تبدیل می‌شوند و باعث تورم آنها می‌شوند و به تدریج سلول رو به زوال می‌رود و در نهایت می‌میرد.

“بارتوژ گریزبوفسکی” از محققان این مطالعه گفت: در این کار، ما از سیستم تخریب شده دفع زباله سلول‌های سرطانی استفاده کرده‌ایم تا با بلورهای نانوذرات با کیفیت بالا آنها را نابود کنیم.

محققان با استفاده از دستور العمل‌های مختلفی برای این نوع جدید از درمان دریافتند که نانوذرات شامل ۸۰ درصد بار مثبت و ۲۰ درصد لیگاندهای با بار منفی برای نابودی سلول‌های سرطانی مطلوب هستند.

این گروه همچنین معتقد است که حساسیت pH به بخشی از لیگاندهای با بار منفی برای انتخاب سلول‌های سرطانی مهم است. از طریق آزمایشات بر روی طیف وسیعی از انواع سلول‌های سرطانی مشخص شده است که نانوذرات این گروه در برابر همه آنها مؤثر است.

“ماگدالنا بورکوفسا” یکی دیگر از محققان این مطالعه اضافه می‌کند: نتیجه‌گیری ما مبتنی بر مقایسه ۱۳ سارکوم مختلف، ملانوما، سرطان پستان و ریه و چهار نوع سلول غیرسرطانی است. این نانوذرات در برابر هر ۱۳ سلول سرطانی موثر بودند، در حالی که به سلول‌های غیرسرطانی آسیب نرساندند.

اکنون این گروه قصد دارد ببیند که آیا این درمان می‌تواند در تومورهای مدل‌های حیوانی نیز مؤثر باشد یا خیر.

این مطالعه در مجله Nature Nanotechnology منتشر شده است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *